η σχέση πατέρα – κόρης

Η πατρότητα αποτελεί την πληρέστερη αντρική εμπειρία στη ζωή, γιατί μέσα απ’ αυτή ο άντρας ωριμάζει, νιώθει δυνατός, χρήσιμος και σημαντικός. Πολλοί είναι οι άντρες, που αισθάνονται, ότι είναι πιο εύκολο να μεγαλώσουν ένα γιο παρά μία κόρη…

Το κορίτσι μεγαλώνοντας είναι σημαντικό να εισπράξει την αγάπη και το σεβασμό για το φύλο της και από τον πατέρα της, ώστε να νιώθει ασφαλής και να ενισχυθεί η αυτοπεποίθηση της.

Σε πολύ μεγάλο βαθμό η αυτοεκτίμηση του κοριτσιού εξαρτάται από τη στάση του πατέρα της. Αν ο πατέρας υποτιμά τις γυναίκες, θεωρεί ότι έχουν περιορισμένες δυνατότητες, ότι είναι αδύναμες και χρειάζονται την προστασία των ανδρών… είναι πολύ πιθανό να μεταφέρει στην κόρη του αισθήματα ανεπάρκειας και αδυναμίας, περιορισμένη βούληση και τάσεις υποταγής στο αντρικό φύλο.

Ο πατέρας λειτουργώντας, ως αντρικό πρότυπο στο κορίτσι, επηρεάζει ιδιαίτερα, θετικά ή αρνητικά, την επιλογή συντρόφου της κόρης του.

Η κόρη βλέπει στον πατέρα τον ιδανικό σύντροφο και τον θαυμάζει. Δημιουργεί μέσα από το πρότυπο του την εικόνα για τον αντρικό ρόλο και τις αντρικές συμπεριφορές. Με κάποιο τρόπο κατευθύνει τις μελλοντικές της επιλογές, προσδοκίες και ελπίδες. Συμβάλλει δηλαδή στην κοινωνική και σεξουαλική ταυτότητα του κοριτσιού και στην ανάπτυξη της προσωπικότητας της.

Μέσα από το ρόλο, που του δίνει η πατρότητα, ένας άντρας μεγαλώνοντας την κόρη του ίσως χρειαστεί να αμφισβητήσει τις μέχρι τώρα αντιλήψεις του για τις διαφορές των δύο φύλων. Συνήθως ο πατέρας μέσα από τη κόρη του ευελπιστεί στην απόδοση του γυναικείου ορισμού, μέσα από τις δικές του πεποιθήσεις, περιμένει να δει το πρότυπο γυναίκας, όπως αυτός το έχει ορίσει μέσα από τα βιώματα και τις αντιλήψεις της πατρικής του οικογένειας και από τις προσωπικές του εμπειρίες. Παράλληλα ο πατρικός ρόλος τον κάνει να αναθεωρεί κάποιες από τις απόψεις του για τη γυναικεία φύση, μέσα από το μεγάλωμα της δικής του κόρης, που θα τον φέρει αντιμέτωπο με τις εξελίξεις της εποχής και τη γυναικεία αυτονομία. Μέσα από τη κόρη του αναθεωρεί και αποδέχεται ρόλους που μπορεί να αρνιόταν μέχρι τώρα.

Φτάνοντας το κορίτσι στην ηλικία της εφηβείας και μετά, έχει να του διδάξει αρκετά πράγματα για τα δύο φύλα. Τότε ο πατέρας θα χρειαστεί να είναι δεκτικός και ανοιχτός, ώστε να κατανοήσει τη γυναικεία φύση μέσα από «τα μάτια της κόρης του». Ίσως απαιτηθεί να ξεπεράσει την ανάγκη, που ενδεχομένως έχει, να την ελέγχει και να την προστατεύει, όταν δεν τον χρειάζεται. Ο πατέρας θα πρέπει να καταφέρει να ελπίζει, ότι η κόρη του απολαμβάνει το φύλο της και τη σεξουαλικότητα της, όπως τα απολαμβάνει κι εκείνος, και να της επιτρέψει να έχει το δικαίωμα να επιλέγει και να αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων της.

 

Δημήτρης Κούκης

παιδοψυχολόγος (ΒΑ,MSc) – ψυχοθεραπευτής